Regrutovanje terorista u BiH «daje» prve rezultate

Zločinom do povjerenja «braće regrutera»

Osumnjičeni za zločin u Bugojnu pripadaju, uslovno rečeno, drugoj generaciji islamista. Tačnije, oni nisu „indoktrinirani“ tokom rata, kako se najčešće objašnjava prisutstvo tih elemenata u bh. društvu, i usto nisu mogli steći ni vještine rukovanja eksplozivom, bez obzira na to što se iz prvih policijskih izvještaja može naslutiti da se radi o amaterski organizovanoj akciji, nego su sve to morali naučiti od nekoga i negdje drugo, a ne recimo u odredu El-Mudžahidin, odakle dolazi većina današnjih sljedbenika selefizma

Piše: Muhamed Jusić

U svim, rijetkim, analizama promakla je jedna vrlo bitna opservacija, a to je da obojica osumnjičenih za teoroistički napad u Bugojnu pripadaju, uslovno rečeno, drugoj generaciji islamista. Tačnije, oni nisu „indoktrinirani“ tokom rata

Nakon terorističkog napada na policijsku stanicu u Bugojnu, 27. juna 2010, u kojem je smrtno stradao četrdesetjednogodišnji policajac Tarik Ljubuškić, njegova radna kolegica Edina Hindić teško ranjena, a još šest lica ranjeno, pokrenut je čitav val napisa o potencijalnoj terorističkoj prijetnji BiH, najčešće kroz prizmu tzv. islamističkog terorizma. Policajci su na licu mjesta uhapsili Harisa Čauševića zvanog Oks, koji je, prema pisanju medija, priznao da je postavio eksplozivnu napravu koja je skoro u potpunosti uništila zgradu policije i nanijela veliku materijalnu štetu na automobilima i zgradama u okruženju. Dan nakon napada, policija je uhapsila i drugog osumnjičenog, Nasera Palislamovića za kojeg se sumnja da je bio organizator napada. Bilo je tokom istrage i drugih hapšenja lica koja su se dovodila u vezu sa njima dvojicom ili su ovom drugom pomagali tokom jednodnevnog skrivanja, ali je u svim, pravdi na volju, rijetkim analizama (sve se svodilo na šture agencijske vijesti i prenošenje procjena eksperata i kvazieksperata) promakla jedna vrlo bitna opservacija, a to je da obojica osumnjičenih pripadaju, uslovno rečeno, drugoj generaciji islamista. Tačnije, oni nisu indoktrinirani tokom rata, kako se najčešće objašnjava prisutstvo tih elemenata u bh. društvu, i usto nisu mogli steći ni vještine rukovanja eksplozivom, bez obzira na to što se iz prvih policijskih izvještaja može naslutiti da se radi o amaterski organizovanoj akciji, nego su sve to morali naučiti od nekoga i negdje drugo, a ne recimo u odredu El-Mudžahidin, odakle dolazi većina današnjih sljedbenika selefizma.

Cijeli tekst možete pročitati u magazinu START BiH ili pretplatom na elektronsko izdanje.

DOWNLOAD specijalni prilog o prostornom uređenju